‘Feyenoord en Ajax grepen naast parel van Sparta’
Ajax en Feyenoord hebben vorig jaar geprobeerd om Gennaro Wijks over te nemen van Sparta. Tot een overgang van de talentvolle 16-jarige rechtsbuiten kwam het echter niet. Zijn overleden vader Marvin Wijks was de belangrijkste oorzaak om de club trouw te blijven.
Hij tekende in de zomer van 2025 zijn eerste profcontract op Het Kasteel. Hij maakte tevens zijn officieuze debuut tijdens een oefenduel met PPSC én wees de interesse van Feyenoord en Ajax af. Dat alles nadat vier maanden eerder zijn vader – en oud-Sparta-speler – Marvin Wijks (40) plotseling overleed. Het verleden van zijn vader bij de Rotterdamse club was de ‘hoofdreden’ om te blijven, weet ESPN.
“Bij Gennaro ging het puur om gevoel, Sparta voelt voor de familie als thuis”, vertelt zaakwaarnemer Luciano ’t Zand. “Zijn vader was heel erg betrokken bij het voetbal en toen hij wegviel hebben we ook gezegd: wij kiezen voor rust en niet nog meer verandering. Dat zijn vader uit zijn leven verdween, was al verandering genoeg.”
Wijks speelde van zijn twaalfde tot zestiende al wel in de jeugdopleiding van Ajax, maar besloot daarna terug te keren naar Sparta. Daar is hij officieel onderdeel van de O17, maar traint hij al mee met de O19. “Hij is een uitstervend ras: een rechtspoot op rechts. Een ouderwetse rechtsbuiten die echt kan passeren. Buitenom, binnendoor, met heel goede dribbels. In kleine ruimtes is hij ook heel vaardig”, zegt zijn trainer Toni Varela.
Daar sluit zijn zaakwaarnemer zich bij aan. “Zijn onvoorspelbaarheid is zijn grootste wapen. Je weet nooit wat hij gaat doen: dribbelen, passen, schieten of een voorzet geven. Ook zijn gevoel voor positie is heel goed”, aldus ’t Zand. “Hij heeft een gouden hart en praat niet veel. Maar op het veld is hij een mannetje dat acties wil maken en zichzelf wil bewijzen.”
Hoe Wijks omging met het overlijden van zijn vader maakte indruk op Varela. “Het is echt knap hoe hij daarmee is omgegaan. In diezelfde week dat zijn vader overleed moest hij met Oranje Onder 15 spelen. Iedereen zei dat hij thuis kon blijven, maar hij wilde juist trainen. Je zag direct die verbetenheid. Voor een jongen van vijftien is dat bijzonder.”
