Eén van de dingen waar Ibrahim Afellay in zijn eerste dagen op Spaanse bodem van onder de indruk raakte was de warmte van de personen. “Voordat we aan de onderhandelingen begonnen, werden we welkom geheten door de topmensen van Barcelona”, vertelt de kersverse Azulgrana aan het weekblad Voetbal International over zijn ervaringen in Barcelona. “Toen kregen we van iedereen een omhelzing. Dat vond ik mooi. Daar sprak veel warmte uit. Ze doen echt hun best om je het gevoel te geven dat je welkom bent.”
“Wanneer word je in Nederland nou omhelsd?”, vraagt de voormalig PSV’er zich hardop af. “Nooit toch? Nederland is veel afstandelijker. Je merkt het in de manier waarop je benaderd wordt. Er wordt eerder naar je mindere kant gekeken, dan naar je goede kanten. Er was een periode bij PSV dat ik niets goed kon doen. Als we verloren hadden, had ík het altijd gedaan. (Lachend) Ik dacht weleens: Ik kan beter alléén spelen, want op het einde krijg ik toch altijd de schuld. Maar serieus: ik ben 24 jaar en ga naar Barcelona, de mooiste club ter wereld.”
“Dat is toch iets om trots op te zijn voor alle PSV’ers?”, vervolgt de international van Oranje. “Dat is toch ook een compliment voor de club? Maar dat hoor je nooit. Ik zal Nederland zeker gaan missen. En PSV helemaal. Dat blijft voor altijd mijn club. Maar het is nu eenmaal anders in Nederland. Kijk naar Clarence Seedorf en hoe hij in Nederland wordt benaderd. Ik heb weleens het idee dat er in het buitenland veel meer waardering voor hem is dan in eigen land.”
Klopt echt wel. hier in Nederland hebben ze schijt aan je,
nederland is verandert man