De oproep van Mexx Meerdink voor het Nederlands elftal kwam misschien wel op het meest onverwachte moment. De 23-jarige spits van AZ zat aanvankelijk niet bij de definitieve selectie van bondscoach Xavi Hernández, maar kreeg alsnog een uitnodiging nadat Justin Kluivert en Donyell Malen zich vanwege blessures hadden afgemeld. Meerdink meldde zich maandag in Zeist en maakt daarmee voor het eerst deel uit van de definitieve Oranje-selectie.
Maar de vraag die meteen op tafel ligt, is interessant: verdient Meerdink deze oproep op basis van zijn prestaties? Het eerlijke antwoord ligt genuanceerd. Zijn recente cijfers geven zeker aanleiding om hem te volgen, maar er zijn ook argumenten waarom zijn selectie eerder als een kans dan als een vanzelfsprekendheid moet worden gezien.
Een oproep die niet helemaal uit de lucht komt vallen
Wie alleen naar de laatste dagen kijkt, zou kunnen denken dat Meerdink puur vanwege een toevallige blessuregolf bij Oranje is beland. Dat is niet helemaal terecht.
Meerdink is al langere tijd in beeld als een talentvolle Nederlandse aanvaller. Zijn ontwikkeling bij AZ heeft hem de afgelopen seizoenen steeds nadrukkelijker op de radar gebracht. In het seizoen 2024/25 maakte hij in de Eredivisie dertien doelpunten in 29 wedstrijden, hoewel hij daarbij vaak als invaller werd gebruikt. Vorig seizoen kwam hij in negentien Eredivisie-optredens tot vijf treffers.
Dat zijn geen cijfers waarmee je automatisch een basisplaats bij Oranje afdwingt, maar ze laten wel zien dat Meerdink al langere tijd op het hoogste Nederlandse niveau productief kan zijn.
Daar komt bij dat hij pas 23 jaar is. Een bondscoach hoeft bij een dergelijke oproep niet alleen te kijken naar wat een speler gisteren heeft gepresteerd, maar ook naar de ontwikkeling die hij kan doormaken.
De huidige vorm is minder overtuigend
Tegelijkertijd is het belangrijk om niet te doen alsof Meerdink momenteel alles en iedereen aan flarden speelt.
In het huidige Eredivisieseizoen staat hij na zeven wedstrijden op drie doelpunten en twee assists. Hij speelde alle zeven duels vanaf de aftrap en kwam tot 562 speelminuten. Dat is een behoorlijk rendement: gemiddeld is hij betrokken bij een doelpunt of assist per wedstrijd.
Maar cijfers vertellen niet het hele verhaal.
Meerdink gaf na zijn winnende treffer tegen Telstar zelf aan dat hij niet tevreden was over zijn spel. Hij vond dat hij nog niet de vrije en overtuigende versie van zichzelf was die hij eerder had laten zien. Opvallend genoeg vond hij aanvankelijk zelfs dat hij een definitieve Oranje-oproep niet had verdiend.
Die zelfkritiek zegt niet dat de oproep onterecht is. Wel laat het zien dat zelfs Meerdink zelf zijn huidige vorm niet als uitzonderlijk beschouwt.
De context van de selectie is belangrijk
Daarmee komen we bij misschien wel het belangrijkste onderdeel van de analyse: waarom is Meerdink opgeroepen?
Hij stond aanvankelijk niet bij de 25 spelers die Hernández had geselecteerd. Pas nadat Kluivert en Malen geblesseerd afhaakten, werd Meerdink toegevoegd. Guus Til werd eveneens aan de selectie toegevoegd.
Dat verschil is belangrijk.
Een speler die vanaf het begin door de bondscoach wordt geselecteerd, heeft duidelijk een andere status dan iemand die pas na twee afmeldingen wordt opgeroepen. Bij Meerdink lijkt de selectie daarom vooral een combinatie van zijn ontwikkeling, zijn profiel en de ontstane personele ruimte.
Dat maakt de oproep niet minder officieel. Wel moet de betekenis ervan worden genuanceerd: Meerdink is momenteel duidelijk een speler die in beeld is, maar daarmee nog geen gevestigde Oranje-international.
Wat brengt Meerdink dat Oranje kan gebruiken?
Een belangrijk argument vóór Meerdink is zijn profiel.
Hij is een aanvaller die niet uitsluitend afhankelijk is van het krijgen van de bal in de zestien. Bij AZ wordt van hem ook verwacht dat hij meedoet in het combinatievoetbal en druk zet op de verdediging. Daarnaast beschikt hij over scorend vermogen.
Zijn ontwikkeling is bovendien interessant omdat hij verschillende fases in zijn carrière heeft doorgemaakt. In 2024/25 scoorde hij dertien keer in de Eredivisie, terwijl hij lang niet altijd negentig minuten speelde. Dat betekent dat hij zijn waarde ook als invaller heeft kunnen aantonen.
Voor Oranje kan juist die flexibiliteit interessant zijn. Een bondscoach heeft niet altijd behoefte aan elf spelers die negentig minuten hetzelfde kunnen brengen. Een aanvaller die vanaf de bank energie, diepgang en scorend vermogen kan toevoegen, kan eveneens waardevol zijn.
Maar Oranje is een andere wereld
Daar staat een belangrijk tegenargument tegenover.
De stap van AZ naar het Nederlands elftal is aanzienlijk. Bij AZ krijgt Meerdink ruimte om zich te ontwikkelen en fouten te maken. Bij Oranje ligt de lat hoger en is de concurrentie veel sterker.
Bovendien heeft Meerdink nog nauwelijks ervaring op internationaal topniveau. Zijn carrièrestatistieken bij AZ laten zien dat hij zich nadrukkelijk heeft ontwikkeld, maar ook dat hij relatief weinig volledige wedstrijden heeft gespeeld. In totaal staat hij voor AZ op 55 optredens en 21 doelpunten in alle competities, volgens de actuele Opta-gegevens.
Daarmee is hij vooral een interessante jonge spits met groeipotentieel, niet iemand van wie op basis van zijn staat van dienst kan worden gezegd dat een basisplaats bij Oranje vanzelfsprekend is.
De oproep kan juist belangrijker zijn dan het aantal speelminuten
Misschien moeten we de oproep daarom ook niet uitsluitend beoordelen op de vraag of Meerdink op dit moment één van de beste spitsen van Nederland is.
Het Nederlands elftal is ook een omgeving waarin een jonge speler ervaring kan opdoen. Meerdink krijgt de mogelijkheid om te trainen met spelers van een hoger niveau, kennis te maken met de eisen van internationale wedstrijden en te ervaren hoe de technische staf hem beoordeelt.
De komende Nations League-wedstrijden tegen Duitsland, Servië en Griekenland bieden bovendien een podium waarop Hernández verschillende spelers kan bekijken.
Voor Meerdink is het dus vooral een kans om zichzelf te laten zien.
Conclusie: verdiend, maar vooral als ontwikkelingsoproep
De oproep van Mexx Meerdink is verdedigbaar op basis van zijn prestaties en ontwikkeling, maar moet wel in de juiste context worden geplaatst.
Zijn drie doelpunten en twee assists in de eerste zeven Eredivisiewedstrijden van het seizoen zijn een stevig argument. Ook zijn eerdere productie bij AZ laat zien dat hij geen toevallige eendagsvlieg is. Tegelijkertijd is zijn huidige vorm niet zó indrukwekkend dat een Oranje-oproep zonder discussie noodzakelijk zou zijn. Meerdink zat aanvankelijk immers niet bij de definitieve selectie en profiteert nu van de blessures van Kluivert en Malen.
Daarom lijkt de meest logische duiding dat Meerdink de oproep verdient als beloning voor zijn ontwikkeling en als kans om zich op internationaal niveau te bewijzen. Het is iets anders om te stellen dat hij op dit moment al onomstreden tot de beste Nederlandse aanvallers behoort.
Juist dat onderscheid maakt zijn selectie interessant. Meerdink hoeft in Zeist niet te bewijzen dat hij al een gearriveerde international is. Hij krijgt de mogelijkheid om te laten zien dat hij er één kan worden.
