Michiel Kramer speelde onlangs zijn laatste wedstrijd als profvoetballer. In een gesprek met Voetbal Interview heeft de 37-jarige spits daar vandaag tekst en uitleg over gegeven.
“Ik wist zelf dat het genoeg was. Omdat veel dingen me tegen gingen staan”, legt Kramer uit. Hij speelde in zijn carrière voor onder meer Feyenoord, FC Utrecht en RKC Waalwijk. “Sportmaaltijden, hotels, trainingskampen, ik heb alles al meegemaakt. Iedere trainingsvorm, ieder stadion, iedere tegenstander. Iedere keer weer hetzelfde riedeltje.”
Volgens Kramer heeft zijn beslissing niet te maken met een gebrek aan speeltijd bij RKC. “Ik hoefde al geen loopjes meer te doen na de wedstrijd. Als je vanaf minuut één niet speelt, ben je niet betrokken bij de wedstrijdvoorbereiding. Dan bleef ik lekker zitten”, zegt hij. “Al die dingen gingen me tegenstaan. Dan doe ik niemand een plezier. Ik ben niet zo’n goede bankspeler. Ik ben altijd van mening geweest dat ik te veel waarde heb om op de bank te zitten. Dat is mijn voetbalego.”
“Michiel Kramer tevreden over zijn kwaliteiten”
Kramer had tijdens zijn carrière altijd het idee dat hij van grote waarde kon zijn voor zijn club. “Schorsingen, blessures, als je een doelpunt nodig hebt. Zo’n type speler ben ik, je hebt me nodig. Dan kan ik vervelend zijn of een grote bek hebben, maar de kans dat ik het dan juist laat zien is groot”, aldus de spits. “Je mag me lui en irritant vinden, alles erop en eraan. Maar ik ben iemand die uit het niets kan scoren.”
1 gedachte over “Gestopte goaltjesdief (37): Je kan zeggen wat je wil, maar kan uit het niets scoren’”